Loreva
Loreva

Utwór 14 z 23

[Po co tyle świec nade mną...]

Po co tyle świec nade mną, tyle twarzy? 
Ciału memu nic już złego się nie zdarzy.  
Wszyscy stoją, a ja jeden tylko leżę, — 
Żal nieszczery, a umierać trzeba szczerze. 
Leżę właśnie, zapatrzony w wieńców liście, 
Uroczyście — wiekuiście — osobiście.  
Śmierć, co ścichła, znów zaczyna w głowie szumieć, 
Lecz rozumiem, że nie trzeba nic rozumieć... 
Tak mi ciężko zaznajamiać się z mogiłą, 
Tak się nie chce być czymś innym, niż się było! 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Bolesław Leśmian

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Spojrzystość (cykl) · Okładka na podstawie: wild cherries brown county indiana, Serge Melki@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Spojrzystość (cykl) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/napoj-cienisty-spojrzystosc-cykl/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis