Loreva

«To be or not to be»

Bulwieć od plot tych 
niemal się zatruł. 
Trzeba odetchnąć. 
Jak? Do teatru!  
Ogolił zarost, 
wdział spodnie inne. 
Teatr ma siły 
rekreacyjne.  
Na mieście śnieżna 
szalała zamieć, 
lecz jednak dojrzał: 
«Hamlet» w programie! 
Na placu Baki1 
pośród olszynek 
stał z drewna bardzo 
dziwny budynek: 
tu przybudówka,  
tam przybudówka, 
na jednej blacha, 
indziej dachówka. 
Od frontu żółto, 
po bokach biało, 
halucynacja, 
horror i chaos:  
tutaj filarek, 
tam zakamarek,  
tu parka kolumn, 
tam kilka parek; 
tu jakiś wykusz, 
tam jakiś psikus, 
wokoło balkon,  
a na nim fikus.  
W niszy Apollo 
z lutnią natchnioną 
pomalowany 
był na zielono. 
Dawniej ten teatr 
był większy o pół, 
lecz pożar strawił 
piętnaście kopuł.  
Bulwieć siadł grzecznie 
na strapontenie2 
i czekoladkę 
przełknął z nadzieniem.  
Kurtyna wolno 
w górę się wznosi. 
O, cudowności 
teatralności!  
Więc jeszcze jedno 
połknął nadzienie 
i już zaczęło 
się przedstawienie.  
Przycichła nieco 
orkiestra dęta. 
Na scenę weszli 
duńscy książęta;  
chłopy jak byki 
z grzywą na karkach, 
przy kordelasach 
i przy zegarkach.  
Bo po co aktor 
płacze i skamle, 
że tylko on jest 
jedyny Hamlet?  
Dobra Dyrekcja, 
by te łzy otrzeć, 
zadaptowała 
sztukę samotrzeć3.  
Zamiast dwudziestu 
pięciu postaci  
sami Hamleci 
byli w dramacie.  
Na diabła Grabarz 
z tą Ofeliją! 
Chcą grać chłopaki, 
niech się wyżyją.  
W ten sposób szlagier! 
pierwszy raz w świecie! 
grali w «Hamlecie’’ 
sami Hamleci.  
Ręka na sercu. 
Twarze ponure. 
«Być albo nie być»4 — 
wołali chórem. 
  1. Baka, Józef (1707–1780) — jezuita, misjonarz, kaznodzieja, panegirysta i hagiograf, poeta późnego baroku jeden z najbardziej znanych przedstawicieli kultury czasów saskich, autor zbiorów wierszy religijnych: Uwagi rzeczy ostatecznych i złości grzechowej (1766) i Uwagi śmierci niechybnej (1766), przez lata uznawanych za przykład złego smaku, wręcz grafomanii, ze względu na hiperboliczną realizację motywu vanitas, prostotę formy, operowanie krótkim wersem, rymami gramatycznymi (częstochowskimi), dosadnymi sformułowaniami; dziś dzieło Baki uchodzi za skrajne spełnienie estetyki barokowej, jedną z odmian poezji metafizycznej epoki, wręcz za arcydzieło nasycone duchem groteski. [przypis edytorski] ↩
  2. straponten (z fr. strapontin) — składane siedzenie w kinie, teatrze itp., dostawka. [przypis edytorski] ↩
  3. samotrzeć (starop.) — samemu z dwoma towarzyszami; we trzech. [przypis edytorski] ↩
  4. Być albo nie być — początek najbardziej znanego monologu tytułowego bohatera sztuki Shakespeare’a Hamlet. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Konstanty Ildefons Gałczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Chryzostoma Bulwiecia podróż do Ciemnogrodu · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/galczynski-chryzostoma-bulwiecia-podroz-do-ciemnogrodu/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis