Loreva
Loreva

Rozdział 32 z 36

Rozdział trzydziesty drugi

jak Hieronim aktorem zostać chciał i jak go do tego namawiała panna.

Pannę przez ten czas pilnie obserwując 
Hieronim, oraz wdzięki jej smakując, 
Zapomniał o Bawarii wnet 
I o tym, że ma siny grzbiet.  
Natomiast powziął zamiar — nieustannie 
Przy tej tak miłej sobie bawić1 pannie 
I komediantem także być, 
Ażeby razem mogli żyć.  
Poznawszy panna ten zamiar, niezwłocznie 
Utwierdzać go w nim i namawiać pocznie, 
I apologiem2, który tu 
Kładę, zachwalać teatr mu:  
«Z własnego ci to mówię doświadczenia, 
Że stan aktorski jest do zazdroszczenia, 
Właściwie by go winien świat 
Za wszelkich stanów uznać kwiat.  
W nim panorama jest prawie3 żywota: 
Jak wszystko, plącząc, wije się i mota 
I jak raz dobrze, to znów źle 
Ludziom na świecie dzieje się.  
To wyprawiają na nim komedyje, 
To znów żałosną dają tragedyję, 
To śmiech, to łzy, to płacz, to śpiew. 
To wino leją, to znów krew.  
Tutaj się widzi losów krotochwile4: 
To nędzarz jesteś, to bogacz za chwilę, 
Toś młody, to znów starzec lub 
Z czerstwego5 chłopa — jesteś trup.  
Toś niewolnikiem, to znowu mocarzem, 
To mędrcem, to znów głupim roztrucharzem6, 
To pana masz, to sługi gest, 
Toś zimny, toś gorący jest.  
To generałem jesteś, to żołnierzem, 
To kapucynem, to znowu balwierzem7, 
To żebrzesz, to masz zamek i 
Przed żebrakami mocne drzwi.  
To filozofem jesteś, to znów kupcem, 
To szambelanem8, to zwyczajnym głupcem, 
Toś jest gospodarz, to znów gość, 
A śmiechu nigdy nie ma dość.  
To pastor z ciebie jest, to organista, 
To polihistor9, to znowu dentysta, 
To król, to znów poddany, tak 
Że łachman nosisz albo frak.  
Przy tej odmianie ciągłej łatwo dowieść, 
Iż życie bieży jak ucieszna powieść, 
Z której wnet możesz poznać kart, 
Że jeden kiep10 drugiego wart.  
Jeśli aktorzy uwiną się żwawo, 
Klaszczą im wtedy i wołają: brawo! 
A gdy kurtyna spada już, 
Wieńce rzucają na nich z róż.  
Jeżeli wszakże pomylą się w roli, 
Pisków, sykania i krzyków dowoli; 
Schodzących z sceny za ten grzech 
Aż za kurtynę ściga śmiech.»  
Na to Hieronim: «Każde twoje słowo 
Pięknie maluje mi kondycję nową 
I coraz więcej gustu mam 
W takim teatrum grywać sam.»  
Słysząc to, panna za rękę go wiodła 
Do dyrektora, co sam czyścił siodła, 
Bo, jak wypadło w jednej z ról, 
W orszaku wjeżdżać miał jak król.  
Tu, prezentując go nader życzliwie, 
Wspomniała z lekka i nie chcąc o piwie, 
Przy którym, jako zwyczaj jest, 
Na komedianta Jobs wziął chrzest.  
  1. bawić (daw.) — przebywać. [przypis edytorski] ↩
  2. apolog — dziś popr.: apologia. [przypis edytorski] ↩
  3. prawie (daw.) — prawdziwie, naprawdę. [przypis edytorski] ↩
  4. krotochwila (daw.) — żart. [przypis edytorski] ↩
  5. czerstwy (daw.) — zdrowy, silny. [przypis edytorski] ↩
  6. roztrucharz (daw.) — handlarz końmi. [przypis edytorski] ↩
  7. balwierz (daw.) — fryzjer a. cyrulik. [przypis edytorski] ↩
  8. szambelan — wysoki urzędnik dworski. [przypis edytorski] ↩
  9. polihistor — człowiek wszechstronnie wykształcony. [przypis edytorski] ↩
  10. kiep (daw.) — głupiec. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Karl Arnold Kortum

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Jobsjada · Okładka na podstawie: Tasteful Lighting, Orin Zebest@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Jobsjada · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kortum-jobsjada/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Domena publiczna · Maria Konopnicka

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: translation

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis