Rozdział 31 z 36

Rozdział trzydziesty pierwszy

jako Hieronim, w ucieczce swojej do Bawarii się kierując nową przeszkodę miał i jak ukochaną amalię w jednym teatrum spotkał. Bardzo w czytaniu przyjemny.

Jako więc zając, kiedy obławnicy
Puszczą go z kniei, choć z grzbietu turzycy1
Nadrą mu charty pełen pysk,
Rad bywa mając to za zysk,

Tak i Hieronim, z owej awantury
Iż tanim kosztem wywinął się skóry,
Rad był, że nawet każdy guz
Miał za kozerę2 i za tuz3.

A że siąść nie mógł, a kłaść się też zdradno,
Bo nuż z kijami skąd chłopy wypadną,
Wlókł się powoli, szkoły klnąc,
A grzbiet i boki sobie trąc.

«Ach! — stękał przy tym — życia mego póki,
Już w autorstwo nie wdam się ni w druki,
Bo takich krytyk jeszcze dwie,
A diabli-by już wzięli mnie!»

Na szczęście swoje to Hieronim wiedział,
Że pan w Bawarii z żoną młodą siedział.
Co rychlej zatem śpieszył tam,
Gdzie go nie sięgnie żaden cham.

Wszakże iż w świecie różne są przygody,
A łódź nie zawsze płynie z biegiem wody,
I Hieronima projekt ten
Los rozwiał także jako sen.

Nadspodziewanie bowiem w jednym mieście,
Gdzie maści kupił za groszy dwadzieście,
W teatrum jednym spotkał był
Pannę, po której w żalu żył.

Nieba! Jakże się oboje cieszyli,
W niespodziewanej ujrzawszy się chwili!
Cały paradyz4 mało że
Nie runął, tak cieszyli się.

Ledwie Amalia rolę swą skończyła,
Zaraz mu z krzykiem na szyję skoczyła
I pocałunki dwa lub trzy
Dały im posmak lubych dni.

Oboje razem wszystko wiedzieć chcieli,
Jakim sposobem i skąd się tu wzięli.
W kwaterę panny zatem szli,
A wszedłszy, wnet zamknęli drzwi.

Tu się Hieronim jął spowiadać pannie
Z przypadków swoich dziwnych nadzwyczajnie,
Od chwili gdy go w ową noc
Przepędził stary, głupi kloc.

I co na zamku czynił i doznawał,
I jako panią basem swym napawał,
Jak mu rabusie wzięli trzos,
Jak go odzyskać dał mu los;

Jak od napaści państwo oswobodził,
Jak go posadą w szkole pan nagrodził,
Jak Abecadło nowe tam
Zmyślił i w druku wydał sam;

Jak mu na skutek tej wybornej księgi
Baraniowolskie chłopstwo dało cięgi
I jak w teatrum wreszcie tem
Spotkał ją, co miał prawie snem.

Tu kiedy panna wysłuchała tego
Opowiadania, uściśnie miłego,
O sobie samej dużo też
Opowiadając wzdłuż i wszerz.

Jak po rozstaniu w melancholię wpadła,
Chęć do napojów straciwszy i jadła,
Jak pan lokaja przyjął zaś,
Co mu na imię było Jaś;

Jako ów lokaj bardzo był zabawny,
Jak przy nim humor powrócił jej dawny
I jak pan, za złe wziąwszy to,
Wyrzucił z kufrem w nocy ją;

Jako intryga w tym widoczna była
Kucharki, co się do pana mizdrzyła5,
I jako panna w złości swej
Chlusnęła ukrop w oczy jej;

Jak potem, mając zapasik w kalecie6,
Tu się i ówdzie błąkała po świecie,
Aż komediantów owych raz
Spotkawszy, jest tu jakiś czas;

Jak jej co wieczór huczne brawa biją,
Jak się rozstała tu z melancholiją,
Bo czy dyrektor, czy też kto
Z aktorów, zawsze bawi ją.

Jeśli zaś skracam to opowiadanie,
Za złe nie bierzcie, panowie i panie,
Panna albowiem godzin dwie
I pół — akurat wiodła je.

turzyca — tu: sierść. [przypis edytorski] ↩
kozera (daw.) — kolor atutowy w grach karcianych. [przypis edytorski] ↩
tuz (daw.) — as w talii kart. [przypis edytorski] ↩
paradyz — najwyższa galeria w teatrze. [przypis edytorski] ↩
mizdrzyć się (pot.) — przymilać się do kogoś, zwł. w nieprzyjemny sposób. [przypis edytorski] ↩
kaleta (daw.) — skórzany woreczek na pieniądze, mocowany do pasa. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Karl Arnold Kortum

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Jobsjada · Okładka na podstawie: Tasteful Lighting, Orin Zebest@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Jobsjada · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kortum-jobsjada/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Domena publiczna · Maria Konopnicka

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: translation

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.