Loreva
Loreva

Rozdział 4 z 15

IV

Biją dzwony... trza święcić niedzielę, 
Trzeba na mszę, uczcić przykaz boży... 
I niebieską sukmanę nałoży, 
Za kapelusz zatknie ruty1 ziele. 
Biją dzwony... chrzciny czy wesele. 
Dni krzyżowe!... i serce się trwoży: 
Grady... susze... łza i krew się mnoży, 
Gdzież obrona, jeśli nie w kościele. 
I tłum korny2 padnie na kolana: 
«Od powietrza, głodu, ognia, wojny 
Chroń nas, Ojcze! daj nam czas spokojny — 
Czas bez troski nadmęskiej3 i trudu»... 
Ach! jak fala płynie pieśń rozlana — 
Biedny ludu! święty, polski ludu! 
  1. ruta — roślina ozdobna i lecznicza. [przypis edytorski] ↩
  2. korny — pokorny. [przypis edytorski] ↩
  3. nadmęski — nadludzki, wymagający nadludzkiego męstwa. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Jan Kasprowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Z chałupy · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/z-chalupy/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis